Pagpapraktis Nga Ba?

Mahal kong Talaarawan,

    Pagkagising ko palang kanina ay abalang-abala na si mama dahil pupunta siya sa pagpupulong sa skul. Kahit gusto akong isama ni mama ay ayoko pa rin dahil wala akong gagawin sa skul ng ganoong oras at ikasampu pa ako ng umaga pupunta doon upang makipagkita sa aking mga kagrupo sa Filipino. Naisip ko kasing gagawa nalang ako ng aking mga gawain sa skul.

    Pagkaalis ni mama ay naligo't nagbihis na ako para nakahanda na at aalis na lang. Binuksan ko muna ang kompyuter para titignan kung may internet at mayroon nga. Kaya nagbukas muna ako ng aking facebook at naghanap na rin ng movie ng pinapanood saamin ni ma'm Cabrera na may pamagat na Schindler's List ngunit wala akong nakita kaya buod na lang ang binasa ko. Hindi ko namalayan na mag-iikasampu na pala ng umaga kaya nagmadali akong nagligpit at umalis ng bahay dahil baka mahuli ako dahil maglalakad lang ako.

Sa paglalakad ko'y nakasalubong ko si mama at ibinigay sa kanya ang susi ng aming bahay at nagpatuloy na ako sa paglalakad. Pagdating sa skul ay nakita ko na ang aking mga kagrupo at kami'y pumunta sa bahay nila Medel na isa sa aking mga kagrupo upang doon gumawa ng aming mga gawain. Pagdating doon ay nakita namin na tabi ng bahay nila ang isang nakabitin na hagdanan at ilog. Kaya kami'y naggala-gala muna dito at pagbalik nami'y kumain kami ng pananghalian.

Pagktapos kumain ay nagkwentuhan muna kaming lahat habang nagtatawanan dahil may mga ilan kaming kagrupo na talaga namang nakakatawa. Hindi namin namalayan ang oras at ikalima na pala ng hapon kaya agad nilang ibinigay sa akin ang kartolina upang palagyan ng disenyo, ngunit ang mga inatasan ng aming lider na magdadala ng mga kagamitan ay nakalimot kaya tanging ang pinturang dilaw at itim lang ni medel ang ginamit ko at daliri at upos pa ng sigarilyo ang ginamit kong bras dahil wala ding may dalang bras. Kaya hindi ganoon kaganda ang aming gawa.

    Pagkatapos nito'y umuwi na kami dahil maggagabi na. Pagdating sa bahay ay tinignan ko ang kard ko at masaya ako sa mga grado ko at tsaka ko ginawa ang iba kong mga gawain sa skul dahil wala akong oras kapag araw ng linggo dahil masyado akong abala sa simbahan.

Mahal kong Talaarawan ,

       Sabik na sabik ako ngayong pumasok dahil may P.E. kami pero hindi sa amin ngayon nakapagturo si ma'am Naculangga dahil siguro mga nagkokompyut ang mga guro ngayon ng mga grado dahil kuhaan na ng aming kard bukas.

    Pagkatapos ng klase ay pauwi na ako nang mapansin kona hindi naman ganoon kainit kaya maglalakad na lang ako at eksaktong nakita ko sila Cagas na maglalakad din kaya magsasabay na lang kami. Ngunit medyo matagal pa kami bago nakaalis sa skul dahil inantay pa namin ang isa naming kasabay.

Pag-uwi sa bahay ay kumain ako at nakinig kami ni mama sa radyo ng mga subaybaying programa at pagkatapos nito'y natulog ako. Pagkagising ko'y naglaba kami ni mama ng mga damit kahit hapon na dahil hindi kami makakapaglaba bukas dahil pupunta siya bukas sa pagpupulong sa skul habang ako nama'y makikipagkita sa aking mga kagrupo sa ilang asignatura at gagawa ng aming mga gawain.

Pagkatapos maglaba ay bumili ako ng isang illustration board dahil may bago na naman kaming ipipinta at iyon ay mga prutas. 

Mahal kong Talaarawan ,

       Kinabahan talaga ako kanina sa asignaturang Mapeh dahil isa-isa kaming tinawag ni ma'am Naculangga upang ipaliwanag ang mga larawan ng instrumento na nasa kanya at nang ako ang matawag, mabuti'y nakasagot ako. Sa Filipino naman ay gumawa na naman kami ng liham katulad noong ikalawang markahan at nakasisigurado akong ibibigay na naman ito ni Gng. Mixto sa aming mga magulang kaya hindi na lang ulit ako sasama sa pagpupulong. Sa T.L.E. naman ay inatasan ako ni sir Espina na magturo sa aking mga kamag-aral sa pagpipinta dahil tapos ko na ang pinta ko at wala na akong ginagawa.

       Pagkatapos ng aming klase ay umuwi na ako na sakay ng tricycle dahil tinatamad akong maglakad dahil sobrang init at nawawala pa ang payong ko. Pagdating sa bahay ay hindi ako nagmano kay mama kaya siya ang nagmano sa akin sabay hampas sa noo ko na basa pa ang kamay at kami'y nagtawanan. Hindi kasi namin kinasanayan ng aking kapatid ang pagmamano sa aming mga magulang kahit noong kami'y bata pa.

      Habang kami'y kumakain ni mama ay nakikinig kami ng mga liham na binabasa sa radyo dahil ito na ang nagsilbi naming telebisyon dahil may mga channel din ito tulad ng sa telebisyon. Pagkatapos kong kumain ay patuloy pa rin ako sa pakikinig ng radyo habang nililinis ko naman ang aking gitara dahil maalikabok na ito at kinakalawang na ang mga kwerdas dahil hindi ko ito ibinabalik sa lagayan pagkatapos gamitin.

Pagkatapos nito'y tsaka ko ginawa ang aking mga takdang-aralin sa iba't-ibang asignatura. Pero medyo nahihirapan ako sa pagbuo ng mga pangungusap sa aking gawain sa English kaya magpapatulong nalang ako sa aking kapatid ngunit may kondisyon at iyon ay ang hugasan ang huhugasan niyang mga pinggan, tamad kasi iyong maghugas ng pinggan. Pero ayus lang iyon basta't magkaroon lang ako ng takdang-aralin. 

Mahal kong Talaarawan ,
 
       Pagpasok ko sa aming silid-aralan ay nandoon na si ma'am norbie kaya naman ako naupo na dahil alam kong magsisimula na ang klase. Masaya ako dahil naintindihan ko ang bago naming pinag-aralan ngayon sa math. Sa english naman ay nagpangkatan lang kami gayon din sa filipino at tinalakay ang tulang Ang Pamana. Sa T.L.E naman ay nagpinta kami at ginawang halimbawa ni sir Espina ang gawa ko samantalang sa A.P naman ay nagtalakay lang si ma'am cabrera ng bagong aralin at natuwa talaga ako dahil kahit dalawang araw akong lumiban sa klase ay nakahabol ako sa aralin sa chemistry. Napansin kong iba talaga ang resulta kapag nakikinig ka sa guro.
       Pagkatapos ng klase ay agad akong umuwi na sakay sa tricycle dahil ayokong maglakad dahil ihing-ihi na ako simula kaninang A.P. Bawal na kasing lumabas ng silid-aralan kapag tapos na ang breaktime at kung payagan ka man, sermon muna ang ibibigay sayo.
    Pagdating sa bahay ay agad akong kumain ng pananghalian dahil inaakala kong may internet ngunit wala pala. Kaya ginawa ko muna ang iba kong takdang-aralin na hindi ginagamitan ng internet at tinapos ko na ang aking pinipinta para matapos na dahil ayokong magpinta sa aming silid-aralan dahil masikip at ang daming padaan-daan.

Mahal kong Talaarawan ,

       Tulad kahapon, pinaliban na naman ako ni sir Espina sa huling dalawang agham pero huli na daw iyon. Pero si Jelly-Ann Vega na ang pinademo ni sir sa mga panghapon at mabuti'y may mga kamag-aral pa akong hindi pa umuuwi dahil bibili pa ng pintura at isa dito si May na nakasabay ko dahil bibili din ako ng pintura na gagamitin namin sa pagpipinta bukas. Sa Mambugan Paint Center na katapat ng Lacolina kami bibili dahil halos ito lang ang tindahan na nagbebenta ng tingi-tingi.

Naglakad lang kami papunta doon at huminto muna kami ni May saglit sa isang tindahan sa tabi ng Francisville upang kumain dahil nagugutom na ako. Habang kami ay kumakain, may dumaan na isang humaharurot na trak at ito'y bumangga sa isang dyip na nanggaling sa baranggay hall na naglalaman ng mga estudyante na pauwi at bumangga pa sa ilang kotse na nakaparada at ito'y tumaob. Nagulat kami ni May sa nangyari at dahil diyan, kami'y nagmadaling kumain upang maki-usisa, sayang at wala akong dalang kamera.

Pagkatapos naming maki-usisa,

kami'y nagpatuloy na sa paglalakad at ang pangyayaring  ito pa rin ang laman ng aming usapan hanggang sa makarating kami. Medyo natagalan kami sa pagbili dahil may mga ibang estudyante na bumibili din dahil ito ang paint center na sinasabi ni sir Espina sa kanyang mga estudynte kaya doon nagsidagsaan. Nang kami ay nakabili na ay umuwi na kami.

Pag-uwi ko ay natulog muna ako dahil sa sobrang pagod at pagkagising ko ay tsaka ko ginawa ang aking mga takdang-aralin.    

Mahal kong Talaarawan ,

       Akala ko ay magtsetsek o magcocorrect-response lang kami ngayon kaya hindi ako masyadong nagdala ng mga kwaderno pero hindi pala.

    May mga gawain kaming hindi natapos sa ibang agham at ginawa nalang na takdang-aralin at hindi ko akalain na magdedemo na naman ako kung paano magpinta sa aming pangkat at sa iba pang mga pangkat na hawak ni sir Espina kaya tulad ng dati, lumiban na naman tuloy ako sa huling dalawang agham at sana nama'y hanggang bukas nalang dahil magdedemo pa kami bukas at sana'y huli na iyon dahil may mga aralin at gawain akong nakakaligtaan.

    Mag-iikatlo na ng hapon nang ako'y makauwi at pagdating sa bahay ay naggitara muna ako bago gumawa ng mga takdang-aralin dahil halos walang araw na hindi ko nahahawakan ang gitara ko. Nang buksan ko ang kompyuter ay siya namang nawalan ng internet na madalas mangyari kaya wala akong ibang magawa at nanood na lang ako ng pelikulang dinownload ko kagabi na Les Miserables kasama sila papa at mama na palagi din naming ginagawa dahil wala kaming telebisyon.

Halos dalawang oras itong pelikulang ito at ika-siyam na ng gabi nang matapos at nang tignan ko kung may internet na ay mayroon na pala tsaka ko gumawa ng aking mga gawain.

Ang Pamana ni: Jose Corazon de Jesus

      Ang tulang Ang Pamana ni Jose Corazon de Jesus ay nagpapakita na hindi mahihigitan ng kahit anu mang bagay ang isang ina dahil masakit ang mawaln ng ina dahil siya ang lagi nating kaagapay at siya rin ang nagsisilbing ilaw ng tahanan. 

Ang Pamana

Ni Jose Corazon de Jesus

Isang araw ang ina ko’y nakita kong namamanglaw
Naglilinis ng marumi’t mga lumang kasangkapan.
Sa pilak ng kanyang buhok na hibla na katandaan
Nabakas ko ang maraming taon niyang kahirapan;
Nakita ko ang ina ko’y tila baga nalulumbay
At ang sabi “itong pyano sa iyo ko ibibigay,
Ang kubyertos nating pilak ay kay Itang maiiwan,
Mga silya’t aparador ay kay Tikong nababagay
Sa ganyan ko hinahati itong ating munting yaman.”

Pinilit kong pasayahin ang lungkot ng aking mukha
Tinangka kong magpatawa upang siya ay matuwa,
Subalit sa aking mata’y may namuong mga luha
Naisip ko ang ina ko, ang ina ko na kawawa;
Tila kami iiwan na’t may yari nang huling nasa at
sa halip na magalak sa pamanang mapapala,
Sa puso ko ay dumalaw ang malungkot na gunita
Napaiyak akong tila isang kaawaawang bata
Niyakap ko ang ina ko at sa kanya ay winika.

”Ang ibig ko sana, Ina’y ikaw aking pasiyahin
at huwag nang Makita pang ika’y Nalulungkot mandin,
O, Ina ko, ano po ba at naisipang hatiin
Ang lahat ng munting yamang maiiwan sa amin?”
”Wala naman,” yaong sagot “baka ako ay tawagin ni Bathala
Mabuti nang malaman mo ang habilin?
Iyang pyano, itong silya’t aparador ay alaming
Pamana ko na sa iyo, bunsong ginigiliw.”

“Ngunit Inang,” ang sagot ko, “ang lahat ng kasangkapan
Ang lahat ng yaman dito ay hindi ko kailangan
Ang ibig ko’y ikaw ina, ang ibig ko’y ikaw inang
Hinihiling ko sa Diyos na ang pamana ko’y ikaw
Aanhin ko iyong pyano kapag ikaw ay mamatay
At hindi ko matutugtog sa tabi ng iyong hukay?
Ililimos ko sa iba ang lahat ng ating yaman
Pagkat di ka maaaring pantayan ng daigdigan
Pagkat, ikaw O Ina ko, ika’y wala pang kapantay.”

Larawan: http://static3.depositphotos.com/1007971/232/i/950/depositphotos_2329829-Sepia-Piano-Keys.jpg

Natapos Din Ang Pagtsetsek .

Mahal kong Talaarawan ,

       Ngayon ay araw ng linggo kaya maaga na naman akong gumising dahil maagang dumadating ang nagsusundo sa amin kasama ang mga bata. Pagdating doon ay nagturo muna kami sa mga bata bago magsimula ang simba. Kahit medyo masakit sa ulo at nakakapagod ay masaya pa rin.

Nang matapos kaming magsimba ay umuwi na ako dahil nakalimutan kong hindi pa pala ako tapos magtsek ng mga test papers at i-kokorek response pa, kaya pagdating sa bahay ay sinimula ko na at nang makatapos ay nagkompyuter muna ako upang tapusin ang aking proyekto at nagdownload na rin ng bagong movie na may pamagat na Les Miserables. Sa pagkakaalam ko'y napanood ko na ito dati sa channel 23 nung may telebisyon pa kami pero cartoons iyon at nang nalaman kong meron na palang mga totoong tao ang gumaganap ay hinanap ko agad sa internet at dinownload ko. Maganda ang pelikulang ito dahil nagbibigay inspirasyon at nakakapukaw ng damdamin.

Araw ng Pagpapraktis .

Mahal kong Talaarawan ,

       Pagkagising ko ay may isang mensahe sa sa celpon ni mama na kami ng aking kapatid ang tutugtog para sa linggo kaya kahit maaga pa'y naligo't nagbihis na kami ng aking kapatid upang pumunta sa simbahan upang makibahagi sa pananalangin tuwing umaga at dahil kailangan din ito bago makatugtog.

    Pagkatapos nito ay kaming mga kabataan ay nag-ikot sa Penafrancia upang bumisita sa mga bata at inanyayahan silang makibahagi sa sunday school para bukas at pagkatapos nito'y bumalik na kami sa simbahan at nagpahinga dahil malayo-layo rin ang aming narating.

    Nang sumapit na ang ikatatlo ng hapon ay nagsimula na kaming magpraktis ng aming mga tutugtugin para bukas sa simba. at pagkatapos nito ay naghapunan kami at ako'y nakibahagi sa leadership training na kung saan ay inihahanda ang mga kabataan bilang susunod na mga henerasyon.

Tapos na Rin Ang Pagsusulit sa Wakas !

Mahal kong Talaarawan ,

      

       Kinakabahan ako dahil ngayon kami mageeksam sa math dahil sa tuwing mageeksam ay kung nadalian ako sa math siguradong mahihirapan ako sa chemistry, at kung sa chemistry naman ako nadalian ay sa math naman ako nahihirapan at ganoon nga ang nangyari.

    Sunod naman ang Edukasyon sa Pagpapahalaga. Ito talaga ang pinakamadali sa lahat at di ko akalaing kasama sa mga tanong si Abraham Lincoln na dating presidente ng Amerika. Akalain mo nga namang may silbi rin pala ang napanood kong movie kagabi dahil malaki ang naitulong nito para masagutan ang eksam ngunit hindi nga lang makatotohanan ang mga pangyayari dahil pumapatay siya ng mga bampira sa movie. Hindi ko alam kung bakit adik ako sa mga movie dahil siguro sa wala kaming telebisyon.

    Natuwa ako nang nalaman kong pumasa ako sa filipino dahil alam kong bumaba ang marka ko sa kard nung nakaraan ay dahil bagsak ako noon pero ngayon na nalaman kong pumasa ako ay masaya talaga ako.

    Bago ako umuwi sa bahay ay binigyan pa ako ni Mrs. Cabrera ng mga tsetsekang mga papel at ito ang ginawa ko pag-uwi ko sa bahay.

Unang Araw ng Aming Pagsusulit !

Mahal kong Talaarawan ,

      

       Ito ang unang araw ng aming ikatatlong markahang pagsusulit. Nagdala ako ng ilang mga kwaderno upang makapagribyu sa silid-aralan habang wala pang guro ngunit wala ring nagawa ang mga ito dahil wala akong maintindihan lalo na sa chemistry. Maya-maya pa ay dumating na si Mrs. San Jose na siyang magbibigay sa amin ng pagsusulit.

    Bago magsimula ang aming pagsusulit ay nanalangin muna ako na tulungan nawa ako ng Diyos sa pagsasagot at ilayo niya ako sa tukso. Ang una naming pagsusulit ay chemistry at buti na lang na nakinig ako nang mabuti sa huling araw ng pagtuturo ni Mrs Manlagnit bago mag-exam tungkol sa mga pormyula dahil halos lahat ng tanong ay tungkol dito kaya hindi ako masyadong nahirapan sa pagsasagot dito. Ngayon din kami nag-exam sa filipino at hindi rin masyadong mahirap ang mga tanong kaya sa unang araw nang aming pagsusulit ay medyo sisiw pa.

    Pag-uwi sa bahay bago matulog nang tanghali ipinangako ko sa sarili ko na magriribyu talaga ako pagkagising ko ngunit nang pagkagising ko ay may nakita akong bagong movie sa aming kompyuter na may pamagat na Abraham Lincoln:Vampire Hunter. Ang nasa isip ko'y sisilipin ko lang ang palabas na ito at papatayin ko na ang kompyuter ngunit hindi ko namalayang natapos na pala at ika-sampu na nang gabi kaya nakalimutan ko na namang magribyu at dahil inaantok na ako, eh natulog na ako.

Di Tuloy Nakapagribyu .

Mahal kong Talaarawan ,

      

       Ngayon ang huling araw ng ikatlong markahan dahil bukas na ang aming ikatlong markahang pagsusulit at medyo kinakbahan talaga ako dahil may mga aralin na wala ako sa silid-aralan pero magriribyu nalang ako.

    Nang hapon na ay nasira ang pinalano ko na ako'y magriribyu dahil nakita kong nanonood na naman si papa ng isang bagong movie na may pamagat na Dark Shadows at ako'y napanood na rin at natapos ito ng ika-siyam ng gabi kaya hindi tuloy aok nakapagribyu at ako'y natulog na.

Mahal kong Talaarawan ,

        Medyo kinakabahan ako sa magiging resulta ng aking marka sa aking kard dahil mababa ang marka ko sa aking mga kwaderno dahil wala akong masyadong naisulat pero pagbubutihan ko nalang sa exam para makabawi.

    Wala na naman si Gng. Mixto kaya si G. Mixto ulit ang nagturo sa amin. Pati rin si sir Espina ay wala at hanggang miyerkules daw siyang wala sabi ni G. Mixto kaya palagi kong bitbit ang aking proyekto.

    Pag-uwi ko sa bahay ay kumain na agad ako ng pananghalian dahil marami pa akong gagawin. Matapos kumain ay sinimulan ko na ang paggawa ng aking portfolio sa math na ipapasa bukas at mabuti'y natapos ko. 

Isa na namang Bagong Gawain !

Mahal kong Talaarawan ,

        Lunes na naman kaya kahit gusto ko pang matulog eh kailangang magmadali sa pagkilos dahil madalas nahuhuli sa klase ang kapatid ko dahil sakin. Pagdating sa silid-aralan ay napansin kong halos kompleto na kami dahil siguro sinagad na nila ang bakasyon. Wala na naman si ma'am Norbie kaya medyo nabagot ako dahil ang tagal dumating ng susunod na guro.

    Pagkatapos ng aming recess ay inaasahan kong nandiyaan si sir Espina dahil magpapasa ako ng proyekto, ngunit wala siya kaya bibitbitin ko na naman itong proyekto kong ampagkalaki-laki.

    Pagkatapos ng klase ay hindi muna ako umuwi dahil kinakailangan ko munang pumunta kay ma'am Cabrera dahil kinakailangan kong gumawa ng biswal para sa ikaapat na markahan dahil wala akong rekord sa kanya ngaung ikatlong markahan kaya kinakailangan kong gumawa nito at sa biyernes na agad ang pasahan. Sinabi pa ni ma'am na dahil magaling kaming gumuhit , siguro naman ay maganda kaming magsulat. Kinabahan ako dahil hindi ganun kaganda ang sulat ko, pero pipilitin ko pa ring mapaganda.

    Pag-uwi ko sa bahay ay sinimulan ko na ang paggawa ng aking mga portfolio dahil tatlo ang aking gagawin at sabay-sabay ang pasahan kaya kailangan ko nang simulan.

Natapos Din ang Proyekto sa Wakas!

Mahal kong Talaarawan ,

        Maaga akong gumising dahil maaga akong pupunta ng simbahan ngaun dahil kailangan naming magpraktis para sa mga tutugtugin namin mamaya kaya pagkagising ko ay agad na akong nag-almusal at maya-maya pa'y dumating na ang naghahatid-sundo sa amin. Pagdating sa simbahan ay nanalangin muna ang lahat ng mga kabataan at tsaka kami nagsimulang magpraktis.

    Pagkatapos ng aming pagpapraktis ay may mga ilang tao na ang dumating at maya-maya pa ay nagsimula na ang simba. Pagkatapos ng simba ay sinundo na ako ni papa dahil pupunta pa akong national bookstore upang bumili ng paintbrush at ng ilang mga kagamitan na gagamitin ko sa paggawa ng aking proyekto at pagkatapos bumili ay umuwi na kami.

    Pagdating sa bahay ay nakalimutan kong hindi pa pala ako nanananghalian kaya kumain muna ako at tsaka ipinagpatuloy ang pagpipintura ng aking proyekto at mabuti'y natapos ko ito ngayong araw dahil bukas na ang pasahan nito.

Mahal kong Talaarawan ,

    Pagkagising ko ay agad kong niligpit ang aking hinigaan at naglinis muna ng bahay dahil hindi ako papayagan ni mama na gumawa ng aking mga proyekto kapag marumi ang bahay kaya inuna ko muna ang paglilinis tsaka nag-almusal.

    Nang ako'y makapag-almusal ay tsaka ako nagsimulang gumawa ng aking proyekto sa T.L.E. na maliit na modelo ng bahay. Nang tanghali na'y sinamahan ko si mama sa talipapa na bumili ng aming uulamin sa hapon at pagbalik nami'y muli kong ipinagpatuloy ang aking proyekto.

    Nang ikatatlo ng hapon ay nakalimutan namin ni mama na hindi pa pala kami nanananghalian kaya pala gutom na gutom na ako kaya kumain na muna kami. Pagkatapos kumain ay ipinagpatuloy kong muli ang aking proyekto at hindi na ako naghapunan dahil marami akong nakain kaninang hapon.

Mahal kong Talaarawan ,

        Hindi sana ako papasok ngayon dahil ang lakas ng ulan dito sa amin ngunit pinilit ako ni mama dahil sayang ang ituturo ng mga guro lalo na't malapit na ang ikatlong markahang pagsusulit. Pagdating sa silid-aralan ay napansin kong lalo kaming nangunti ngunit kami na pala ang pinakamaraming mag-aaral na pumasok sa lahat ng nasa ikatlong taon.

    May bagong proyektong ibinigay sa amin ang aming guro sa filipino na isang maikling film kada grupo ngunit nag-aalala akong baka mahirapan na naman kami sa aming gagawing proyektong ito lalo na't may mga kagrupo kang magugulo tulad ng ginawa namin nung nakaraang taon. Pero umaasa ako na matatapos namin ito nang maayos.

    Isa ako sa mga inatasan ng aming guro sa T.L.E na magpapakita kung paano magpinta at kung papaano maghalo ng iba't-ibang kulay. Ginawa namin ito sa lahat ng istudyante ni sir kaya lumiban na naman kami sa mga susunod na agham. Pagkatapos namin sa aming ginagawa ay uwian na rin ng mga pang-umaga kaya pinakain muna kami ni sir dahil gagawin ulit namin ang pagdedemo sa kanyang mga istudyante sa panghapon.

    Pagkatapos nito ay umuwi na ako dahil may mga portfolio pa akong gagawin at malapit na rin ang pasahan nito.

Mahal kong Talaarawan ,

        Sabik akong pumasok kanina sa silid-aralan dahil sobra din palang nakakabagot kapag bakasyon, lalo na't wala kang masyadong ginagawa kundi ang gumawa ng proyekto. Napansin kong kakaunti lang kami ngayon dahil siguro nasa bakasyunan pa ang iba kaya naman sa bandang unahan ako umupo dahil nasa pinakadulo ako. Karamihan sa ibang agham ay hindi muna nagsimula ng pormal na klase pero ang iba nama'y nagsimula na. Nang mag-uwian na ay pumunta kami ng aking mga kagrupo sa chemistry kay ma'am Manlagnit upang isaayos ang aming proyekto.

    Halos ikatatlo na ng hapon nang kami'y matapos kaya gutom na gutom ako ng ako'y umuwi. Nang matapos ako makakain ay nais ko sanang mag search sa internet pero magtatatlong araw nang wala itong koneksyon kaya naman natulog nalang ako at napagdesisyunang sa paggising ko na lang gagawin ang iba kong takdang-aralin.

    Pagkagising ko'y gabi na pala kaya kumain muna ako ng hapunan at tsaka nagmadaling gumawa ng takdang-aralin at pagkatapos nito'y nagbasa muna ako ng bibliya at tsaka natulog.

Mahal kong Talaarawan ,

        Kahit inaantok pa eh pilit akong ginising ni mama dahil maglalaba pa kami ng mga labahan. Halos mag iika-sampu na ng umaga ay hindi pa rin kami natatapos at dahil wala namang proyektong ginagawa ang aking kapatid ay siya muna ang pumalit sa paglalaba upang magawa ko naman ang aking proyekto. Nang matapos sila mama na maglaba ay saktong ika-labindalawa na ng tanghali kaya inihinto ko na muna ang aking ginagawa upang sabay-sabay kaming mananghalian.

    Pagkatapos naming mananghalian, kami ng aking kapatid ay naghanap ng mga magagandang pelikula sa internet upang panoorin dahil nga sa wala kaming telebisyon ay ito ang libangan namin. Pagkatapos namin itong idawnlowd ay kumain muna kami ng hapunan bago namin ito pinanood at mag-iikasampu na ng gabi nang ito'y matapos. Napakaganda ng palabas na ito, ito ay may pamagat na Rurouni Kenshin. Ito ay pelikula na ginaganapan ng mga totoong tao na mula sa anime na Samurai X.

Balik-Bahay .

Mahal kong Talaarawan ,

        Masyado akong napuyat kagabi kaya ika-sampu na nang umaga ng ako'y magising. Nang matapos akong mananghalian dito sa simbahan ay pauwi na ako sa aming bahay kasama ang aking kapatid at ang isa pang kaibigan ngunit sinabi ng aming pastor na sumabay na lang kami sa aming senior pastor. Kaya mag iikatatlo na nang hapon nang kami ay makauwi.

    Nasabik akong umuwi dahil matagal din akong nanatili doon sa simbahan. Pag-uwi ko ay ipinagpatuloy ko ang paggawa ng proyekto at nang matapos kumain ng hapunan ay maaga akong natulog dahil ako'y puyat pa din.